Archicatture
Bir kedinin düşünceleri
+ hmm mutfak kapısı kapalı, içeride yine ne haltlar karıştırıyorlar acaba? şöyle ağzıma layık bir şey var mıdır ki? mutfak camına yapışıp bas bas bağırayım ki açmak zorunda kalsınlar, ben de direkt tezgaha...
miyavv, miyavv, mev, miv, miyev, miaov,meyuv, miyuv, mev.... (yaklaşık 5 dakika sonra)
öff işe yaramadı, yoruldum lem, bari sırf gıcıklığına burda oturup içeri bakayım.... yok yok, en iyisi kapının önüne uzanıp içeriyi dikizleyeyim, evet. kediyim lan ben! merak ediyorum haliyle, röntgenci kedi felan dediğini duydum, patim ağırdır...
(19.10.2009 19:52)
bir de bunlar cam bardaktan su içerken bize metal, plastik kaplar, oh! dur bardağından su içeyim şunun, sonra da tabağından yemek yerim. (19.10.2009 22:45)
Bir Garip Orhan Kedi
Kedilerin insanları soktuğu halleri hepimiz biliriz sanırım. Hatta öyle bir kabiliyetleri var ki krallara değil bakmak, onları tırmalayabilirler bile. İşte biraz önce evdeki absürd halimize bakıp ne zamandır ertelediğim bu bölümü yazmaya başladım. Bir ultra mega rahat koltuk düşünün, iki de minder dibinde. İki insan ve bir kedi var, ne beklersiniz, insanın biri koltukta biri minderde, kedi her halükarda minderde. Öyle mi? Değil!
Mırnacık Pırtık bey koltuğa yerleşmiş minicik minicik, biz sefil insanlarda onun patilerinin dibindeki minderlere oturuyoruz.
Kedilerin bu gibi kabul etmeye dünden razı olduğumuz densizliklerini bu çatı altında incelemeye devam edeceğiz.
Bir Garip Orhan Kedi de benim biricik oğluşuma taktığım adlardan biri. Kısaca Orhan dediğim de oluyor.
Kalın sağlıcakla,
mır mır mır










