big cat's diary

Hepimizin bildiği gibi her kedinin farklı hobileri, ilgi alanları, merakları var. Benim bir kedim kağıda yumurta yazsam koşarak geliyordu. Bu kedicik de incir hastası. Yalnız bu poz nasıl yakalanmışsa takdiri hak ediyor.

Çoğumuzun başına gelmiştir, ortamı veya koşulları bir şekilde değişen kedilerin davranışları değişir, kimisi çabuk alışır, kimisi hiç alışmaz ama alışmış gibi yapar.

Geçen gün bununla ilgili bir yazı okudum mihav'da, linkini paylaşıyorum:

http://www.mihav.com/forum/kediler/duzeni-bozulan-kediler-hasta-numarasi-yapiyor-28051/#post132742

Yazının şu kısmı özellikle dikkat çekici:

"Ayrıca belli zamanlarda kedilerle oyun oynanmış, onlara klasik müzik dinletilmiş. "

Halbuki Serdar Ortaç dinletseler kedilerin miyavı kesilecekti. Serdar Ortaç örneğini vermemin nedeni insanlar hakkında okuduğum iki yazı, biri sözlükten mortifera'nın Serdar Ortaç dinletilen ineklerin süt vermeyi kesmesi haberi, diğeri de İsmet Berkan'ın twitter'dan paylaştığı, aslında klasik müziğin üretkenliği ve zekayı arttırdığı bilgisinin tamamen yalan olduğunu bilimsel deney sonuçları ile açıklayan bir makale.

Ameliyata girmeden klasik müzik dinleyen doktorun veriminin Serdar Ortaç dinleyen bir doktorunkinden hiçbir farkı yok diyerek başlıyordu makale, twitter'da rt ettiğim tweet'lerden çok meraklıları varsa. Kısacası doktorlar caz seviyorsa caz, klasik müzik seviyorsa klasik müzik, hangi müzik zevklerine uygunsa o müzik motive etmek için yeterli diyordu uzmanlar, tercihen İsviçreli.

Siz yine de aman kedinize Serdar Ortaç dinletmeyin, neme lazım...

Ninja'ya bazen insan gibi davrandığımın farkındayım, kedi olduğunu unutuyorum. Bunda suç birazcık da onun. Bu kadar akıllı olmasın!

Eh ev taşındık, bir hafta kadar çile çekti kaloriferler yanmadı vs. Azıcık üşütmüş. Aksırdıkça sümükleri sıçrıyor etrafa. Neyse, Barbaros Veteriner Kliniğinde Didem ablası ve Zeynep ablası ona baktılar, şurup verdiler. Eve gelince, Ninjayı aldım kucağıma, kaloriferin önüne götürdüm. Patisini kalorifere dayayıp: "Bak Ninja bu kalorifer, bundan sonra bunun üstünde yatıp ısıncaksın tamam mı?" dedim.

Aradan birkaç gün geçti. Ninja haliyle kaloriferin üstünde, yahut onun için özel olarak kaloriferin önüne koyduğum sandalyede uyuyor. Geçen kaloriferi yakmayı unutmuşum. Gitti kalorifere patisiyle dokundu. Sonra geldi göğsüme zıpladı, kalorifere doğru miyavlamaya başladı. Eşek değiliz ya, kalktık yaktık kaloriferi.

Size diyorum, bu yakında konuşmayı sökecek.

Kedilerin insanları soktuğu halleri hepimiz biliriz sanırım. Hatta öyle bir kabiliyetleri var ki krallara değil bakmak, onları tırmalayabilirler bile. İşte biraz önce evdeki absürd halimize bakıp ne zamandır ertelediğim bu bölümü yazmaya başladım. Bir ultra mega rahat koltuk düşünün, iki de minder dibinde. İki insan ve bir kedi var, ne beklersiniz, insanın biri koltukta biri minderde, kedi her halükarda minderde. Öyle mi? Değil!


Mırnacık Pırtık bey koltuğa yerleşmiş minicik minicik, biz sefil insanlarda onun patilerinin dibindeki minderlere oturuyoruz. 


Kedilerin bu gibi kabul etmeye dünden razı olduğumuz densizliklerini bu çatı altında incelemeye devam edeceğiz. 


Bir Garip Orhan Kedi de benim biricik oğluşuma taktığım adlardan biri. Kısaca Orhan dediğim de oluyor.


Kalın sağlıcakla,


mır mır mır