Ata'yı burayı takip edenler biliyor, yine de özet geçeceğim. Zıpır'ın bende kaldığı yağmurlu bir akşam gelen telefonla koşa koşa ona baktığımız kedi evinin oraya gitmiş ve yürüyemeyen Ata'yı eve getirmiştim.
Ertesi gün veterinere gittiğimizde hem bacağının hem de kuyruğunun kırık olduğunu gördük, kuyruk o kadar ters bir yerden kırılmıştı ki ampute edilmesi gerekiyordu, veterinerimiz sağolsun o gün Ata'yı hemen bu işlerin uzmanı olan hocasına götürdü ve Ata ameliyat oldu, ameliyat iyi geçti, kuyruk alındı, kırık düzeltildi ve Ata'nın veteriner süreci başladı.
Ata'nın tek şanssızlığı kuyruğunun çok ters bir yerden gitmiş olması, kırığın yeri bir boğum daha önce olsaydı bu dünya mutlusu pisimizi uyutmak zorunda kalacaktık. Maalesef durumu çok parlak devam etmedi, çişini ve kakasını palpasyon ile veteriner yaptırıyordu, kortizonlar B vitaminleri, tedaviler tedaviler derken git gide çiş kaka yaptırmak daha zor hale geldi. Bu arada sinir görevini yerine getirmediği için de sinir olduk! Ata'yı azıcık kucağıma alsam arkadan sızan kakalar... yürürken otururken sızan kakalar, kakalar kakalar daha çok kakalar derken veterinerlerin ömrü Ata beyin arkasını temizlemekle geçti. Zefiran sevdiğimiz bir arkadaşımız.
Sadece ameliyattan bir aydan daha fazla bir süre sonra Ata iki gün boyunca çişini kendi yaptı. Sevindirici gibi görünen bu haber sevindirici olmadı pek çünkü Ata, erkek kedi, her yere işedi. Veteriner sandalyelerini koltuğunu, neredeyse her şeyini değiştiriyor. Size borcumuz çoğaldı, dedim, ne demek olur mu öyle şey, dediler.
Ata o iki günden sonra eski haline döndü, çiş kaka yaptırmak giderek daha zor hale geldiğinden 2 3 günde bir yaptırıyor veteriner... ve Ata'ya geçici yuva olacak kişinin de 2 3 günde bir çiş kaka için veterinere götürmesi gerekiyor. Ata'nın canı artık çok yandığı için evde yapılacak bir işlem olmaktan çoktan çıktı boşaltım.
Ata tüm bunlar olurken hala çok mutlu, hala çok mırıldak. Yemeğini yiyor, suyunu içiyor. Elbette ki durumu böbreklerine zarar veriyor ama o hala çok mutlu. Mutlu bir kediyi uyutmak da ne benim ne de veterinerimin etik anlayışına uymuyor.
Bir de veterinere olan borcumuz var... Sırf ameliyatı 600 liraydı ve bu iki ay içinde toplamda sadece 450 lira toplayabildik. Aylık en az 100 lira ilaç masrafı ve pansiyonu da ekleyince aylık en az 400 500 lira -indirimli- borcumuz da oradan oluşuyor. Ne kadar işediği koltuklar sandalyeler için bir şey istememiş olsalar da Ata işeyince biz bu sevimli, munis sokak kedisine sahip çıkanlar da işemiş sayıldık bence. Yani uzun lafın kısası Ata için pava lazım.
Pava yardımı yapmak isteyenler için seçenekler gidip direkt veterinere ödeme yapmak, eğer Barbaros Veteriner Kliniği'ne yakınsanız veya civarından geçiyorsanız bu en direkt yöntem. Ya da bana paypal, ptt, eft, voodoo gibi yöntemlerle ulaştırmak. Daha kolay diyenler için Zıpır'a da olur. Cihangir'in Pisileri öneri ile gelirse belki başka yöntemler de deneyebiliriz... - Chipin gibi-
Yani pisiler, Ata için pamuk patiler cebe kedisi.
Sadece pava da değil, kalacak yer de gerekiyor... Ata daha bir yaşında bile değil, 7 8 aylıktı bu kaza olduğunda, şimdi de en fazl 9 10 aylık ve içinde bulunduğu sağlık koşulları ile sokakta hiç yaşayamaz, ev ortamında da normal bir kedi kadar yaşayamayacak. Yine de ben isterim ki bu süreçte evinde Ata'ya uygun yeri olan geçici bir evi olsun. En azından son aylarını, haftalarını ya da günlerini mutlu geçirsin, ki ekstra bir şey yapmanıza gerek yok, o zaten çok mutlu bir kedi.
