big cat's diary

Yazılmış var diyerek copy paste'in hastası olacağım, hatta duble copy paste. Malum artık her şeyin dublesi makbul.

"neden hayvanlara yardım etmeliyiz?" hususunu anlamaya dair çok güzel bir entry yazmış, sözlük'ten matchgrip çok güzel bir entry yazmış, hayvanların sefaletinden onları evcilleştirmek adına doğadan koparan biz insan ırkının mesul olduğunu tane tane anlatmış.

her olayda bunu düşünmekten aciz insanlara, hayvanlara yardım etme zorunluğulumuzu (evet, zorunluluk) anlatmaktan yorulduysanız şu entry'nin çıktısını alıp verin, okusunlar.

"senin büyük büyük deden ve onun arkadaşları, doğada rastgeldikleri birkaç tür hayvanı, "bu hayvanların günlük yaşamımızda bize çok faydası dokunur" diye düşünüp evcilleştiriyorlar. çiftliğimi korur, evimi korur, hayvanlarımı korur, sürümü güder, avlanmama yardımcı olur, haşerelerden korur, fare avlar, çocuğumu eğlendirir falan filan. bu hayvanlar dağlardan, ormanlardan, yeşilliklerden alınıyorlar ve taş toprak şehir hayatına adapte ediliyorlar. ha onlar için sorun yok, örneğin köpek, dünyada adaptasyon yeteneği en yüksek olan canlılardan biridir. her türlü ortama ve düzene, çok kısa sürede adapte olabilirler. fakat bu gerçek, sokağa adapte olmuş bir sokak köpeğinin sefil bir hayat sürdüğü gerçeğini de değiştirmiyor. her neyse, varan biri geçtik. bu hayvanlar aramızda, neden? çünkü deden. burada anlaştık.

varan iki, istatistiksel olarak, misal bağdat caddesi ve çevresinde yapılan gözlemlere göre, satın alınan her 4 köpekten 1 tanesi sokağa atılıyor. bunu genele yayarsan durum pek iç açıcı değil. gün geçmiyor ki sokaklarda cins cins köpekler görmeyeyim. köpek beslemek nedir, nasıl bir sorumluluk gerekir, nelerden feragat etmek icap eder, bunları bilmeden, öğrenilmeden, hala günümüzde "kız arkadaşına doğum günü hediyesi", "oğluna karne hediyesi" falan diye köpek alan o kadar çok insan var ki. yazlıklarını yazın korusun diye köpek alıp, kışın dönerken köpeği sokağa salan, ertesi sene yine üç aylık başka bi bekçi köpeği alan insanlar falan var. yani sokaktaki bu hayvanların sayısı bir türlü azalamıyor çünkü sokağa atılma durumu var. barınaklar zaten ağzına kadar dolu, "bu hayvanlara neden yardım ediliyor ki, insan değil bunlar insan?!!!" diye ağlayan adamın hayatı boyunca bir tane bile barınağı gidip görmediği o kadar belli ki yani, bu kadar belli olabilir. üst üste yatan köpekler, kolu bacağı gözü kuyruğu kulağı olmayan köpekler. hastalıktan yemek yiyemeyen, göt kadar kafesteki hareketsizlik yüzünden eklemleri sikilen, bakımsızlıktan, ilgisizlikten perişan olmuş köpekler.

eğer bir barınağa bir gün yolun düşerse, ki düşmeyecek, görüceksin ki hepsinin gözlerinde ortak bir bakış var. ara ara gelen cinsten böyle. bi anlamamazlık bakışı. "biz niye burdayız, niye kafesteyiz?" bakışı. hadi bunlara çok kafa yoramıyorlar sadece genel bir mutsuzluk olarak üzerlerine yansıyor. ama önlerinden geçen her insana attıkları bir "niye senle gelmiyoruz" bakışı var ki. işte bence olayın koptuğu nokta burası. hadi birader, git açıkla bakıyım ona, anlat. neden orda olduğunu anlat. neden kafesini 100 tane köpekle paylaştığını anlat. ve oraya kadar gitmişken neden senle gelmediğini de anlat. anlatabilir misin?

anlatsana oğlum. yoksa anlatamıyor musun? o zaman o anlatsın derdini sen dinle. en azından o içini dökmüş olsun. öyle de mi olmuyor? bu hayvanlar "abi çok açım", "abi 2 aydır kalçam çok fena ağrıyor yürüyemiyorum" falan diyemiyorlar mı? hacı, bu hayvan kalçası hayvan gibi ağrıyorsa yatıyor bir köşeye, kalkamıyor. açlıktan kemikleri sayılıyor, gözlerini umutla açıp yemek beklemekten başka bir şey yapamıyor. oğlum bu hayvanlar perişan halde lan. ölüyorlar ardı ardına. ne günahı var oğlum o hayvanın? doğar doğmaz pet şopa satılmışsa, hediye olarak alındıysa, ilk sıçtığında sokağa atıldıysa, trafik kazası geçirip arka ayakları felçi barınağa atıldıysa, ne günahı var oğlum o hayvanın? onun başına ne geliyorsa, sorumlusu biziz. bu kadar basit. bu kadar net.

bari izin verin de karınları doysun lan. vicdansızlar. allahsızlar. o hayvanlar bizi nasıl seviyorlar keşke bunu da bilebilseniz. keşke hepiniz hayatınızın bir döneminde hayvan sevgisini tadabilmiş olsaydınız."

http://www.eksisozluk.com/show.asp?id=31981635

Durum özetle böyle, olaylar Mersin'de geçiyor. Mersin'deki klinikler, varsa fakülte vs hakkında hiçbir fikrim yok. Kedinin sahibi öğrenci, yazları çalışıyor ama yeni başladığı için parası yok. Bu hastaneye gitmeye bir nevi mecbur kalmış çünkü bu ameliyatları yapan başka klinik de yokmuş.

Ekşi Duyuru'da okuduğum şöyle:

http://www.eksiduyuru.com/index.php?m=d&id=437404

(Ekşi Duyuru'da bir sürü yarrak kürrek cevaplar var. Onları es geçin, ben de yoksulluk sınırında yaşayan bir insanım mesela)  

Hastaneye o kadar çok 'Bu kadar para istenir mi yuh!' tepkisi gelmiş ki ben biraz önce aradım, hastaneye ulaşamayınca -numara düşmüyor-  Esra'nın sevgilisine ulaştım verdiği cep telefonu numarasından.

Şu an için 175 lira toplanmış durumda. Sanırım gelen tepkilerden sonra indirim yapmışlar ve kaldığı günler için gün başına ekstra 50 lira almayacaklarmış, acil yardım için 250, ameliyatlar için 750 talep etmişler, birden fazla kırık olduğu için ameliyat epey zorlu ama başarılı geçmiş. Önceden ödeme de talep etmemişler.

Neymiş birlikten kuvvet doğarmış, bu 175 lira dışında Esra'nın sevgilisi ekşi market'te -benim de bu oluşumdan yeni haberim oldu- iki adet ürün satışa çıkarmış kedinin masrafına takviye olsun diye.

Hatta ben yüzsüzlük yapıp kedi berte'ye veya aynı gün doğdu (bu cumartesi 7/7) diye yazdığımız kurtarılmış kedi Pırtık'a doğumgünü hediyesi almak isteyen, hem kediyi hem beni sevindirmek isteyen birileri olur, toplanırlar bir şeyler yaparlar diye twitter'a bile yazdım. Yaptım yani bunu, kendime hala inbanamıyorum.

https://twitter.com/deliberte/status/220973741948157953

Hem bir kediye yardım etmek hem de doğum günümde beni sevindirmek isteyen olursa: http://www.eksimarket.com/ilan/35-seagat … http://www.eksiduyuru.com/index.php?m=d& …

https://twitter.com/deliberte/status/220974055476572161

External hd'min yenen usb kablosu ve çalışmayan adaptörü tek tek satılmıyormuş ihtiyacım olan bir şey üj bej kişi toplansa olur bence. Ya da belki kendisi isteyen vardır, yine kediye gider.

Gerçi içinde bulunduğum ahval ve şeraitte farklı ihtiyaçlarım var ama hem kedinin hem benim ihtiyacım olan bir şey olunca, söz konusu bir kedi ise yüzsüzlük bile yaparım dedim. Oysa Avrupa yöntemi ile ihtiyaç duyduğum basit ve ucuz şeyleri yazıp ille de bir şey almak isteyen olursa bunlardan seçsin diyecektim.


Hürrem henüz bir yaşını doldurmamış ama doldurmak üzere. Bu kedinin sahibi ve yazıyı yazan kişi öğrenci, dilerseniz hibe, dilerseniz kendileri ile görüşüp borç verebilirsiniz. Önemli olan bu tip durumlarda birbirine destek olmak, tamam Hürrem bir sokak kedisi değil ama bir ihtiyaç söz konusu ve dileyen bir şekilde yardım edebilir.

deliberte kedi servisi gururla sundu.